English Version Ελληνική Έκδοση Χρήσιμοι Σύνδεσμοι Επικοινωνία Facebook Youtube LinkedIn
Εξειδικευμένη Αναζήτηση 
Ποιότητα
Αμεροληψία
Επιστημονικότητα
Τεκμηρίωση
Παρεμβατικότητα
Εκδηλώσεις
Back

Ξεκινώντας να γράψω αυτό το άρθρο, προβληματίστηκα αρκετά για τη θεματολογία του. Σκέφτηκα πως αρκετούς προβληματισμούς θέσαμε, αναλύσαμε πολλά αρνητικά γεγονότα που κατέκλυσαν τη ζωή μας την τελευταία χρονιά, πολλές σκέψεις / προτάσεις καταθέσαμε και πως οι συνάδελφοι αναγνώστες, ίσως, θα ήθελαν κάτι διαφορετικό, αισιόδοξο, έξω από την καθημερινότητά μας. Όμως, τα καθημερινά νέα και γεγονότα δεν μας αφήνουν να ξεφύγουμε από τους προβληματισμούς. Ιδιαίτερα όταν αυτά αφορούν απώλειες ανθρώπινων ζωών. Ψάχνουμε από κάπου να πιαστούμε για να βρούμε λύσεις. Για να προχωρήσουμε μπροστά προσδοκώντας το καλύτερο. Σκέφτομαι μήπως τα συνεχή θλιβερά γεγονότα που φτάνουν στα αυτιά μας, μας έχουν γίνει συνήθεια και πάθαμε πλέον ανοσία στο να τα ακούμε. Τι φταίει τέλος πάντων σ’ αυτό τον τόπο; Υπάρχει σωτηρία; Υπάρχει κάποιας μορφής «εξουσία» που θα μπορέσει να δώσει λύσεις; Τα συστήματα εξουσιών και οι συνέπειές τους μελετώνται διαχρονικά από επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων.

 

O Μισέλ Φουκώ [1926-1984, Γάλλος ιστορικός φιλόσοφος (μεταμοντερνιστής)], μελέτησε, ανέλυσε και τοποθετήθηκε για την «επιτήρηση και την τιμωρία», την εξέλιξη του ποινικού συστήματος στην Ευρώπη, τη γέννηση και την εξέλιξη της φυλακής, ως μέσο εγκλεισμού και τιμωρίας. Εξηγεί τον μηχανισμό, πώς η «εξουσία» της φυλακής, και όχι μόνον, μέσω της πειθαρχίας διαμορφώνει και κατασκευάζει «πειθήνια» σώματα, υποταγμένα. Η «εξουσία», η «πειθαρχία» και η «φυλακή» δεν αφορούν μόνο τα στενά όρια του «σωφρονιστικού συστήματος» όπως εξελίχθηκαν οι «φυλακές» του 20ού και του 21ου αιώνα. Αφορά τις μορφές εξουσίας και πειθαρχίας που αυτές επιβάλλουν, που δεν είναι εύκολα διακριτές στους ανθρώπους. Η εξουσία της θρησκείας, των οικονομικών συστημάτων, των κοινωνικών συστημάτων, δομών και πεποιθήσεων, της παιδείας, του στρατού, της εργασίας, κ.ο.κ.

 

Τα πειθήνια αυτά σώματα ακούνε σήμερα τις όποιες, αυθαίρετες πολλές φορές, τοποθετήσεις πολιτικών, θρησκευτικών, οικονομικών, νομοθετικών, κοινωνικών και άλλων συνόλων και παραγόντων –όλα μορφές εξουσίας– να «προσφέρουν» τις «μοναδικές», αυθεντικές λύσεις τις οποίες θα πρέπει να ασπασθούν και να ακολουθήσουν: «Η μόνη εφικτή λύση για το Κυπριακό είναι η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία». «Η μόνη διέξοδος από την οικονομική κρίση είναι η πιστή εφαρμογή του μνημονίου». «Η μόνη οδός για έκφραση της δημοκρατίας είναι τα κόμματα που πρέπει να στηριχθούν». «Ο μόνος αρμόδιος φορέας για αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων είναι το τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας». «Η μόνη…, το μοναδικό…, το σωστό…, το πρέπον…». Και δίπλα μας η μιζέρια, η ανέχεια και ως αποκορύφωμα οι θάνατοι εντός και εκτός των «φυλακών».

 

Αλήθεια, αν αυτές οι «μοναδικές» λύσεις που μας προσφέρονται θα φέρουν πραγματικά την ευημερία, την κοινωνική ισότητα, την «ευτυχία» τότε πώς φτάσαμε έως εδώ; Δεν είναι αυτές οι ίδιες μορφές εξουσίας που ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση και μας έφεραν έως εδώ; Δεν είναι αυτές οι ίδιες μορφές εξουσίας που κατασκεύασαν «πειθήνια» σώματα για να μπορέσουν οι ίδιες να επιβιώσουν και να παραμείνουν «εξουσίες»; Δεν είναι αυτές οι ίδιες μορφές εξουσίας που δεν μπόρεσαν να προβλέψουν και να αποτρέψουν την κατάρρευση της οικονομίας, τις κοινωνικές τραγωδίες, την κατάρρευση των συστημάτων υγείας, την κατάρρευση της ασφάλειας, την εθνική και πολιτιστική μας εξαθλίωση κ.ο.κ.;

 

Κάθε φορά που μια τραγωδία βρίσκεται ενώπιόν μας, σπεύδουν αυτές οι μορφές εξουσίας να υποστηρίξουν και να διορίσουν «διερευνητικές επιτροπές». Επιτροπές για το Μαρί, το σκάνδαλο για την καταδολίευση και καταβαράθρωση της οικονομίας, τις αυτοχειρίες στις φυλακές, τους θανάτους συμπολιτών μας εντός και εκτός νοσηλευτηρίων, επιτροπές Θεσμών και άλλες στη Βουλή, κλπ. Πορίσματα επί πορισμάτων. Πώς όμως αυτά τα πορίσματα αξιοποιούνται; Κάποιοι οδηγούνται στη δικαιοσύνη. Κάποιοι απομακρύνονται από τον χώρο εργασίας τους. Κάποια άλλα συμπεράσματα παραμένουν «στα αζήτητα». Πού είναι οι δράσεις για την πρόληψη των ίδιων φαινομένων; Πώς αυτή η κοινωνία και αυτά τα συστήματα εξουσίας θα γίνουν «προμηθείς» αντί «επιμηθείς» των κακών; Κι εμείς; Ποια η θέση μας σε όλα αυτά; Είμαστε ή δεν είμαστε «πειθήνια» σώματα;

 

Η κάθε μορφή εξουσίας πηγάζει από τη νόηση των ανθρώπων που την κατασκευάζει. Ας αξιοποιήσουμε αυτή τη δύναμη της νόησης που διαθέτουμε κι ας πάρουμε τα πράγματα στα χέρια μας. Ας βρούμε τις δικές μας λύσεις και ας αναλάβουμε δράση. Αυτοεπίγνωση σε προσωπικό πρώτα επίπεδο και δευτερευόντως αυτοοργάνωση σε επίπεδο κοινωνίας είναι μια μορφή δράσης. Εσείς τι λέτε;

 

Μαρίνα Σοφιοπούλου
Πολιτικός Μηχανικός

(To άρθρο δημοσιεύθηκε στο τεύχος 174 του ενημερωτικού δελτίου του ΕΤΕΚ)

 

Tags: Άρθρα και αναλύσεις
AISMAN CYPE for Cyprus and Greece Geopet Aluminium Geosysco

Περιοδικό ΕΤΕΚ (pdf)

 

Εγγραφή στο Newsletter
Πληρώστε ηλεκτρονικά τη συνδρομή σας.
Το ΕΤΕΚ στον Τύπο
    
 
  


  

Copyright © ETEK 2016 All Rights Reserved
Disclaimer